Κυριακή Θ΄ Λουκά

IMG_5259

«Το ερώτημα της οικονομίας «πού συνάξω τούς καρπούς μου;» αντιμετωπίζεται με το γκρέμισμα των προηγουμένων υποδομών και με την ανέγερση νέων αποθηκών. Με τη ανεύρεση νέων τρόπων, ώστε η ζωή μας να ανταποκριθεί σ’ αυτήν την πρόκληση· να γίνει, δηλαδή, ποιοτικότερη όχι με γνώμονα την πίστη, τη σωτηρία και την αιωνιότητα, αλλά για το σήμερα.  Το επιχειρούμενο αυτό γκρέμισμα έχει να κάνει με την εμπιστοσύνη στον Θεό, με τις αξίες και τα ιδανικά των πατέρων μας, με τον πνευματικό αγώνα της αγάπης, της προσφοράς, της θυσίας, της ολιγάρκειας, της κατά Θεόν παιδείας. Γκρεμίζουμε τις αποθήκες της παράδοσής μας για να χτίσουμε νέες υποδομές εγωισμού, αυτάρκειας, απόλαυσης, ηδονής, που μας δίδουν την ψευδαίσθηση ότι θα ζούμε για πάντα. Αυτή είναι η πορεία του πολιτισμού μας. Στηριγμένος στην ευφορία των αγαθών, της επιστήμης, των μεταλλαγμένων, των χημικών, της ευκολίας, της τεχνολογίας, της κυκλοφορίας του χρήματος, ο σύγχρονος άνθρωπος γκρέμισε τις αποθήκες της παράδοσης, η οποία στηρίζεται στην πίστη, την ανθρωπιά, την αγάπη και έχτισε νέες: αυτές του εγωκεντρισμού, της ηδονής, της αυτοθέωσης, της αυτάρκειας. Παραμέρισε το δεδομένο του θανάτου. Και παραδομένος στην οικονομία και τον υλισμό θεώρησε πως το νόημα της ζωής είναι το «εδώ και τώρα να περνάμε καλά» αδιαφορώντας για οτιδήποτε άλλο. Αυτή είναι τελικά και η αφροσύνη μιας ζωής χωρίς Θεό. Χωρίς αγάπη και προσφορά στους άλλους. Αγνοώντας εκούσια το μόνο βέβαιο της ζωής· τον θάνατο.  Η κατά Θεόν σύνεση και η πρόταξη των πνευματικών αξιών αποτελούν την απάντηση στην κυριαρχία της οικονομίας. Η αγάπη και η αλληλεγγύη, που προϋποθέτουν έξοδο από την κυριαρχία του «εγώ» και άνοιγμα στον «πλησίον» καθιστούν τα αγαθά όχι αυτοσκοπό, αλλά μέσο. Οδηγούν τελικά στη σύναξη  της Εκκλησίας και όχι στην αυτάρκεια της ηδονής. Όσο κι αν οι καιροί φαίνεται να πορεύονται έτι περισσότερο στην αφροσύνη, η παρουσία της Εκκλησίας και του προσώπου του Χριστού αποτελούν για όλους μας το εχέγγυο της αφύπνισης, της μετάνοιας, της εξόδου από την πλεονεξία και της υιοθέτησης του μέτρου και της αγάπης. Για να μην γίνει η οικονομία μοναδική επιδίωξη, αλλά η βάση για έναν πιο δίκαιο κόσμο, που δεν θα λησμονεί ως προορισμό του την προοπτική της Βασιλείας του Θεού» τόνισε, μεταξύ άλλων, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου κ.  Δαμασκηνός ερμηνεύοντας την αναγνωσθείσα ευαγγελική παραβολή του «άφρονος πλουσίου» στον Ιερό Ενοριακό Ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχών Γιαννούλης Σουφλίου, όπου και  ιερούργησε, την Κυριακή Θ΄ Λουκά, 19 Νοεμβρίου ε.ε.